Zacht leiderschap in de klas

Docente Petra deed haar werk graag, en toch raakte ze steeds vermoeider en zelfs paniekerig. Haar vraag aan Stap Voorwaarts: “Hoe kan ik bij mezelf blijven als ik voor de klas sta?”

“Mijn schoollessen zijn heel gestructureerd. Dat werkt goed, zowel voor mij als voor de ‘stuiterballetjes’ van het VMBO waar ik dramadocente en klasmentor ben. Alleen komen er steeds meer taken bij. Alles wat je doet moet genoteerd worden in een leerlingvolgsysteem. En dan ben ik ook nog geneigd extra taken naar me toe te halen. Ik ben best energiek, maar ik ging over mijn eigen grenzen heen. Kon minder hebben, was snel geraakt, maakte bijna geen grapjes meer.

Ik ben tijdig gestopt met werken, vóór de overspannenheid uitliep op een burn-out. Na een paar maanden thuis voelde ik me een stuk beter. Desondanks zocht ik iemand om me te spiegelen. Iemand die me kon leren mijn grenzen aan te geven. Over coaching met paarden had ik goede dingen gehoord. Ja, ook dat het confronterend kan zijn. Vooral als je leiding geeft. Toen heb ik Simone gemaild.

Na een kort kennismakingsgesprek op de Maximamanege in Den Dolder gingen we meteen naar de paddock, de paardenuitloop achter de stal. Een grote zwarte ruin kwam direct naar me toe. Dat paard pikte mijn uitstraling van kracht feilloos op, en toen schrok ik wel even. Simone zag dat en nam me mee naar buiten de paddock, om na te voelen wat er met me gebeurde.

Ook bij de volgende sessies wist Simone steeds een paard te kiezen dat paste bij mijn behoefte van dat moment. Zo wonderlijk hoe ze dat deed. De ene keer was het een krachtig paard met opdrijvende energie. De andere keer een zachter, geruststellend dier. Tijdens de eerste sessies moest ik steeds huilen. Van blijdschap, omdat ik dit gevonden had. Als je werkt met paarden is er geen bullshit. Je werkt alleen heel duidelijk met wat er nú is.

Op mijn werk leerde ik te spelen met de thema’s die ik tijdens de coaching tegenkwam. Om in de klas eerst mijn eigen ruimte te maken, en pas dan vanuit energie of rust contact te maken met de kinderen. Die reageren vaak net als paarden. Zacht en lief en open kunnen ze zijn, maar ook direct en confronterend.

Na zes sessies waren mijn speelsheid en levensenergie helemaal terug. Ik kan mezelf en de kinderen veel beter sturen, vanuit een zacht leiderschap. Een onverwachte bonus is dat ik vrijwilligster ben geworden in de Maximamanege. Ik verzorg de paarden en maak boswandelingen met verstandelijk beperkte cliënten. Bovendien krijg ik rijles en zit nu dus ook óp een paard. Het gaat allemaal over duidelijk communiceren en contact maken.

Mijn doel – grenzen stellen – heb ik bereikt. Al kan ik me voorstellen dat ik in de toekomst af en toe weer een coachingsessie doe. Maar dan wel met Simone. Ze voelt aan wat je nodig hebt, kent ieder paard en kan gedrag van mens én paard goed lezen. Coaching met paarden: ik kan het iedereen aanraden.”

 

VOLG MIJ

Volg mij op LinkedIn Volg mij op Facebook